Gangsterka z humorem.
Drugi tom „Królowych i potworów” to historia, na którą czekałam najbardziej. Czyli Solane Keller w akcji, która skradła moje serce przy lekturze pierwszej części.
"Sloane Keller budzi się w nieznanym miejscu w obecności mężczyzny, który odpowiada za jej porwanie. Dowiaduje się, że została odurzona narkotykami, a podczas uprowadzenia złamała komuś nos.
Dziewczyna powoli przypomina sobie zdarzenia z poprzedniej nocy oraz stojącego przed nią człowieka. To Declan O’Donnell. Mężczyzna, który wepchnął ją do samochodu i uwięził.
Jednak ich rozmowa nie jest naznaczona błaganiami dziewczyny, a raczej zabawnym przekomarzaniem. Lecz Sloane nie będzie do śmiechu, kiedy się dowie, że Declan obwinia ją o rozpoczęcie mafijnej wojny, w której zginęli jego ludzie, i to ona będzie musiała za to odpowiedzieć."*
„Bezwzględne pragnienia” to bezbłędna historia. Poważnie. Wszystko, co mogło pójść tu dobrze, poszło zajebiście dobrze. J.T. Geissinger kupiła mnie Solane już w pierwszej części. Sięgając po drugi tom wiedziałam, że się nie zawiodę. I wiecie co? Miałam rację. Nie zawiodłam się.
Solane to bohaterka nie do podrobienia. Dziewczyna pyskata, odważna i inteligentna. Nie boi się wyrażać swoje zdanie, nawet jeżeli jest ono zupełnie inne od przyjętych w środowisku. Takiej bohaterki potrzebowałam i taką właśnie otrzymałam. Złoto!
Declan jest jej dopełnieniem. Jedyną osobą, która potrafiła ją okiełznać i uczynić królową, którą się urodziła. J.T. Geissinger świetnie wykreowała te postaci i to dzięki nim tak książka jest tak dobra.
Fabuła to część drugoplanowa. To właśnie bohaterowie są tutaj najważniejsi. Dialogi między nimi, ich przekomarzanie się między sobą, małe kłótnie i przepychanki to coś, na co czekałam. Coś pięknego mi drodzy! A dodając do tego humor, jaki Geissinger wprowadza zupełnie niezobowiązująco mamy lekturę, która wciąga i sprawia, że czytanie jej to czysta przyjemność.
Cóż mogę napisać? Uwielbiam tę pozycję. „Bezwzględne pragnienia” są lepsze od pierwszego tomu, który też mi się bardzo podobał. Autorka po raz kolejny pokazuje, że pisze swoje powieści z rozmysłem, a przede wszystkim z pomysłem. Jak czytać mafijne historie to tylko takie! Bardzo, ale to bardzo Wam polecam!
*opis ze strony wydawcy