poniedziałek, 6 marca 2017

„ Tylko ty mnie zrozumiesz”

To, że przeczytasz coś w jeden dzień, nie znaczy że było fenomenalne.

Czasami po prostu chcesz przeczytać i jak najszybciej zapomnieć. 

Na szczęście, nie mam już żadnej pozycji od Samanthy Young do przeczytania, co jest naprawdę wesołą nowiną, niemalże na skalę promocji książek za 5 zł w księgarni ( szkoda, że takich nie ma).

Druga część przygód Jake’a i Charlie, z serii „Into the deep” opowiada o bohaterach znanych nam z „ Żyj szybko, kochaj głęboko”. Tym razem jednak role się odwracają i to po stronie Charley leży wina ich rozstania, ale do tego dojdziemy. 
Pomalutku. 
Autorka rzuca nas na głęboką wodę, zaczynając książkę od teraźniejszości. Przyznam szczerze, byłam wyrwana z rytmu po pierwszym rozdziale i zastanawiam się, czy aby napewno chce to czytać. Końcem końców, moja ciekawość dlaczego sprawy stoją tak jak stoją wygrała i odwróciłam kartkę, zaczynając kolejny rozdział. 
Wsiąknełam, ale tylko dlatego, że historia prowadzona jest naprzemiennie. Teraźniejszość łączy się z przeszłością, związując w całościowy warkocz całą fabułę i wydarzenia w niej następujące. To trzeba oddać Young, że naprawdę potrafi przeplatać swoje opowieści. 

Bohaterowie szykują się na studia, zdają egzaminy wstępne, a w między czasie cała paczka dalej jeździ na koncerty zespołu chłopaków The Stolen. Zawiązują się nowe znajomości, z niektórymi mosty zostają spalone, a w życiu Charley dalej jest Jake.

Do czasu, aż w jej rodzinie nie zdarza się wypadek, który powoduje, iż dziewczyna obwiniając siebie zrywa związek ze swoim chłopakiem i zaczyna go ignorować. 


Zastanawiam się, dlaczego autorka wymyśliła tak beznadziejny powód do zakończenia szczęsliwego związku tej dwójki. Tak samo, jak zastanawiam się dlaczego Charley jest taka... no po prostu głupia. Nie da się tego inaczej nazwać. 

Jak Jake’a polubiłam od razu, bo mimo że źle uczynił, to doskonale zdawał sobie z tego sprawę i chciał w końcu ruszyć do przodu, tak Charlie z każdą chwilą  irytowała mnie coraz bardziej. Nie potrafiła zrozumieć, że życie toczy się dalej i nie jest pępkiem świata. Ciągle myślała o przeszłości, choć kompletnie nie rozumiem po co. Niby autorka zrobiła z niej taką dobrą duszę, która troszczy się o innych i stawia ich ponad siebie, a tak naprawdę wyszło, że Char jest samolubna.
Plusem jest, że autorka postanowiła rozwinąć troche historię Claudii – przyjaciółki Char, a także Becka – przyjaciela Jake’a. Odkryła nam skrawek ich życia, a także połączyła tą dwójkę ze sobą.


Kompletnie nie urzekła mnie ta bajka. Nuda, nuda, nuda. Czytając, miałam wrażenie jakby ta seria była pisana na siłę. Infantylnych dialogów na szczęście tutaj juz nie ma, ale niektóre sytuacje, sprawiały, że zamiast przyspieszyć czytanie to zaczynałam się śmiać z głupoty jaka w nich się podziała. 


Samantha Young mi nie przypadła i jak pisałam na początku, cieszę się że moje półki są wolne od jej książek, bo więcej nie mam zamiaru sięgnąć po jej pozycje. Wystarczająco zmęczyłam się trzema książkami tej autorki, żeby katować się dalej. 
Teraz czas sięgnąć po coś przyjemniejszego.

Laure

5 komentarzy:

  1. Ohhh, dziękuję, że chronisz mój czas. Na pewno nie przeczytam tej książki :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kurczę! A co z moim czasem?!
      W każdym razie miło, że mogłam pomóc.

      Usuń
  2. Czytałam pierwszą część i nie przypadła mi do gustu :/ A dzięki Tobie wiem, żeby nie sięgać po drugą część :) Pozdrawiam! goszaczyta.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń

Copyright © 2016 Po drugiej stronie okładki , Blogger