piątek, 20 stycznia 2017

EGOMANIAC




Ostatnio premierę miała najnowsza książka Vi Keeland – „Egomaniac”. Po moim zauroczeniu „Graczem” tej autorki, wydanym przez Wydawnictwo Kobiece stwierdziłam, że warto sprawdzić tą nowość. Jak wypadła?

 No właśnie.

„Egomaniac” otwiera nam drzwi do historii Drew Jaggera oraz Emerie Rose. Pierwszy jest prawnikiem, konkretnie adwokatem rozwodowym, który za klientów bierze tylko mężczyzn z racji, iż kobiety zawsze chciały uprawiać z nim seks, gdy był ich obrońcą w sali sądowej. Jest przystojny jak każdy głowny bohater w tych książkach oraz ma wielkie ego. Już po kilku rozdziałach czytelnik zaczyna czuć, że widzi w sobie niemalże Boga. Jest pewny siebie, dominujący i strasznie arogancki (ale przecież podobno lubimy takich facetów, prawda?).

Emerie Rose jest rudowłosą, z błękitnymi oczami dziewczyną z Oklahomy, która przyjechała do Nowego Jorku i wynajeła od agenta nieruchomości biuro do jej użytku, a mianowicie do spotkań z pacjentami. Rose jest psychologiem małżeńskim. 
Wszystko by było piękne, gdyby nie to, że została oszukana i biuro, które wynajeła należy do (nie zgadniecie) Drew Jaggera. 
Spotykają sie właśnie tam po raz pierwszy i już na samym początku z powodu nieporozumienia między bohaterami, można się uśmiechnąć do książki. 
Jednak to nie koniec, gdyż chwilę potem z bioder Emerie spada spódnica, wcześniej poluzowana po burgerze przez co kobieta pokazuję swoje kształty Jaggerowi, bez proszenia o to.

Tak zaczyna się ich historia, która jest pełna śmiechu, ale też i wspomnień. Wspomnień, które są bolesne, ale które dobrze sie kończą. Tych dwoje potrafi rozbawić człowieka, ale też zainteresować co będzie dalej.

Czytałam raptem dwie książki tej autorki i wiem, że napewno sięgnę po kolejną. Po części, aby poznać inną historię napisaną przez Keeland, a po części aby dowiedzieć się czy w następnej napisanej przez nią pozycji też, komuś spadnie ręcznik, badź spódnica w nieodpowiednim momencie.

Książkę czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Na początku wciąga, potem robi się coraz ciekawiej, jednak na końcu... coż, koniec jest zdecydowanie zbyt przewidywalny przez co miałam wrażenie jakby historia została troszkę popsuta.
Jednak na rozkojarzenie, albo odmóżdżenie się jak najbardziej „Egomaniaca’ Vi Keeland polecam.


PS. Facet z okładki jest epicki.


„ You’re the red in my black and white world.”

Laure

6 komentarzy:

  1. Czasem sięgam po takie lżejsze książki, więc nie mówię nie (zwłaszcza, że faktycznie, jeżeli chodzi o okłądkę, jest na czym oko zawiesić :D)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla tej okładki to chciałabym mieć tę
      książkę na półce.

      Usuń
  2. Nie słyszałam o tej autorki ale muszę powiedzieć, że jej książki zapowiadają się ciekawie. Czas na odkopanie nieznanych mi pisarzy! (No i okładka kusi)
    Pozdrawiam // Książki w Piekle ♥

    OdpowiedzUsuń
  3. Mam zamiar sięgnąć po "Gracza", chociaż nie wiem, czy jednak najpierw nie znajdzie się u mnie "Walka", bo to zdecydowanie są klimaty, które ja lubię najbardziej :) Nie zmienia to jednak faktu, że każda przeczytana przeze mnie recenzja w temacie twórczości Keelnad jest pozytywna, więc chyba coś w tym jest i nie ma się co zastanawiać, trzeba przeczytać i się przekonać :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No Egomaniac mnie nie porwał osobiście AŻ TAK. Ale Gracz był świetny. :) Po Walkę też sięgnę.

      Usuń
  4. Hej ☺ Uwielbiam ksiazki Vi Keeland i czy może mógłby mi ktoś powiedzieć gdzie dostać tę książkę ☺ Bo gracza i dwie części walki juz przeczytalam ale żadnej innej już znaleźć nie mogę . Proszę pomóżcie ☺

    OdpowiedzUsuń